werkwijze

Jaren geleden zag ik de film Boyhood.

Een prachtige film van Richard Linklater over het leven van het jongetje Mason.
Een film die zich afspeelt in de loop der tijd, over een periode van 12 jaar.
Je ziet hoe Mason opgroeit van een 6-jarig jongetje
tot een 18-jarige, die het huis verlaat en fotografie gaat studeren.
Het mooie van deze film is dat de regisseur de tijd heeft genomen.
Hij heeft niet zo snel mogelijk een film gemaakt,
maar gewoon gewacht tot de acteurs weer een aantal jaren ouder waren.
Het jongetje van 6 is dus echt hetzelfde jongetje
als de bijna volwassen Mason die op eigen benen staat.

Het kind schemert nog door de volwassene heen.
Een mooi thema waarmee ik verwantschap voel.
Ook het nemen van tijd om dingen te laten groeien en rijpen spreekt me aan.

Ook míjn tekeningen beslaan een lange periode.
Al tekenend zet ik beelden die me ontroeren en herinneringen stil,
als een soort ‘filmscenes’ vanuit mijn geheugen.
Deze tekeningen laten mijn beleving van het leven zien.

Een docent zei ooit eens tegen me:
“Je moet het gezien hebben”.
Dat gezien kun je ruim opvatten, hoeft niet letterlijk te zijn.
Het kan ook een sfeer, gevoel, ervaring of herinnering zijn.
Deze woorden zijn voor mij een belangrijke leidraad in m’n werk.
Ik probeer intuïtief zo direct en eerlijk mogelijk weer te geven
‘wat ik gezien heb’.

Ik teken het liefst met (kleur)potlood, grafiet, kneedgum, inkt,
houtskool of krijt op papier of zuurvrij karton.

In mijn atelier word ik omringd door een bonte verzameling afgedankte
voorwerpen. Stuk voor stuk in mijn ogen ‘aandoenlijke dingen’, waarmee ik
speel en assemblages maak.
Door van deze voorwerpen nieuwe combinaties te maken krijgen ze
niet alleen een tweede kans, maar vormen ze ook een nieuw verhaal.
Soms gebruik ik ze ook als ‘model’ als ik wil tekenen naar waarneming
om mijn tekentechniek, kijken en zien levendig te houden.

Mijn nieuwste werken bestaan uit geheel handgeschreven teksten.
De figuratie is verdwenen.
Ik vind het jammer dat we niet- of nauwelijks meer schrijven in onze
gedigitaliseerde wereld en zou het betreuren als ons handschrift verloren zou gaan.
Ik noem deze werken ‘schrijfsels’ en voor meer informatie over
werkwijze, inhoud en techniek verwijs ik graag door naar de rubriek ‘tekst’.

Greetje Mulder, 2025